51 فضيلت دشمنى دنيا و اهلش و دوستى آخرت و اهلش « دنيا و اهلش را ناخوش دار . » قرآن كريم 714 . « زندگى دنيا چيزى جز بيهودگى و بازيچه نيست و قطعاً سراى آخرت براى تقواپيشه‌گان بهتر است . آيا در اين امور انديشه نمىكنيد ؟ » 715 . « و آن‌هايى را كه دين خويش را بازيچه و سرگرمى قرار دادند و زندگى دنيا فريبشان داده ، رها كن و به خود واگذار . » 716 . « از كسى كه از ياد ما روگردانده و جز زندگى دنيا را نمىخواهد ، روى گردان . » 717 . « در آن‌چه خداوند به تو داده ، آخرت را جست‌وجو كن ؛ اما نصيب و بهرهء دنيايىات را نيز از ياد مبر . » حديث 718 . على - عليه‌السّلام - در توصيف دنيا مىفرمايد : « سرايى سراسر گرفتارى و آزمايش و به حيله‌گرى معروف است ، اوضاع ( و اقبال آن ) هميشگى نيست . اهل دنيا هرگز از ( آفات و بلاياى ) آن در امان نمانده‌اند . احوال آن گوناگون و نوبت ( اقبال و ادبار آن ) در تغيير است . عيش و خوشگذرانى در آن ناپسند و فاقد هر گونه آسايش و امنيت است . اهل آن هدف تير دنيا هستند كه تيرهايش را به سوى ايشان پرتاب مىكند و با مرگ نابودشان مىسازد . . . » 719 . نيز از آن حضرت - عليه‌السّلام - است كه مىفرمايد : « از دنيا بپرهيزيد كه فريبكار ، نيرنگ باز و حيله‌گر است ، داده‌هاى خود را پس مىگيرد و خلعت شوكت و عزتى را كه به كسى بپوشاند ، به زودى از تن او بيرون مىكند ، خوشى و آسايش آن پايدار نيست ، رنجش تمامى ندارد و بلا و مصيبتش آرام نمىگيرد . »